بیمه همتا به همتا (P2P)، یک مدل مالی- اجتماعی است که با پیشرفت فناوری اطلاعات رشد کرده است. الگوی بیمه همتا به همتا نوعی تسهیم ریسک میان مشارکتکنندگان است که بر پایهی تعاون و کمک متقابل شکل گرفته است. هدف مطالعهی حاضر، بررسی انتخاب صندوق بهینه توسط مشارکتکنندگان است که برای این منظور از از روش آماری میانگین شرطی استفاده شده است. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که مجموع ریسکها (S) کوچکتر از ریسکهای X و Y است، بنابراین زمانی که افراد در صندوقهای مشارکتی عضو شوند با ریسک کمتری در مقایسه با حالت انفرادی مواجه خواهند شد و مشارکتکنندگان صندوقی را انتخاب خواهند کرد که ریسک کمتری را به دنبال داشته باشد.
بنابراین، پیشنهاد میشود که زیرساختهای لازم جهت اجرایی شدن این نوع از بیمهنامهها در صنعت بیمه کشور بوجود آید تا از این طریق به مدیریت ریسک در صنعت بیمه و مشارکت اجتماعی کمک شایانی شود.