بخش کشاورزی یکی از ارکان کلیدی اقتصاد کشور به‌شمار می‌رود که همواره با چالش‌هایی نظیر ناکارآمدی در نظام بازاریابی، عدم بهره‌برداری مناسب از ظرفیت‌های بازار، کاهش بهره‌وری و ضعف در توسعه تجارت مواجه بوده است. در این میان، کارآفرینی کشاورزی به‌عنوان رویکردی نوآورانه و مبتنی بر شناخت بازار، می‌تواند نقش مؤثری در ارتقای عملکرد بازاریابی و گسترش تجارت این بخش ایفا نماید. کارآفرینان با تمرکز بر نیازهای مشتری، تحلیل رقبا و شرایط بازار، می‌توانند با ارائه محصولات و خدمات متناسب با تقاضا، به کاهش هزینه‌های عملیاتی، افزایش کیفیت تولیدات و تسهیل فرآیند فروش کمک کنند. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع کتابخانه‌ای، به بررسی مفاهیم کارآفرینی، بازاریابی محصولات کشاورزی و تجارت کشاورزی پرداخته و ارتباط میان این سه مؤلفه را مورد تحلیل قرار می‌دهد. یافته‌ها حاکی از آن است که کارآفرینی در بخش کشاورزی، با توسعه تولیدات بازارمحور، ارتقای خدمات مشتری‌مدار و تقویت فرآیندهای بازاریابی، می‌تواند زمینه‌ساز رشد اقتصادی، افزایش بهره‌وری و پایداری در بخش کشاورزی گردد. توجه به ظرفیت‌های کارآفرینی نه‌تنها در کسب‌وکارهای نوپا بلکه در تقویت فعالیت‌های موجود نیز اهمیت دارد و می‌تواند به ارتقای سطح رقابت‌پذیری این بخش در بازارهای داخلی و خارجی منجر شود.