در دهه اخیر، میم‌ها و محتوای طنز در شبکه‌های اجتماعی به ابزارهایی مهم در شکل‌دهی گفتمان سیاسی نسل جوان تبدیل شده‌اند، . هدف این پژوهش، بررسی تأثیر میم‌های سیاسی و محتوای طنز دیجیتال بر شکل‌گیری نگرش سیاسی انتقادی جوانان ایرانی است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی_تحلیلی، به شیوه پیمایشی با رویکرد علّی است. جامعه آماری در این پژوهش دانشجویان دانشگاه‌های شهر تهران در بازه سنی ۱۸ تا ۳۰ سال تشکیل می‌دهند که دارای دسترسی فعال به شبکه‌های اجتماعی و مواجهه با محتوای طنز سیاسی هستند. که بر اساس جدول مورگان و با در نظر گرفتن حجم تقریبی جامعه 3۰٬۰۰۰ نفری، حجم نمونه برابر با ۳84 نفر تعیین شد. ابزار گردآوری داده های اولیه پرسشنامه استاندارد می باشد و روایی به شکل صوری و روش تحلیل عاملی با شاخص KMO و همچنین پایایی آنها با گزارش ضریب آلفای کرونباخ کل (843/0) مورد تایید قرار گرفت. در تحلیل داده ها از روشهای آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد، که در تحلیلهای توصیفی و آزمون فرضیه ها از نرم افزار spssنسخه 26 استفاد شد. یافته‌ها نشان داد که مواجهه با میم‌های سیاسی، درک پیام‌های طنزآمیز و مشارکت نمادین، رابطه‌ای مثبت و معنادار با نگرش سیاسی انتقادی دارند و این سه متغیر به‌طور مشترک ۴۹ درصد از واریانس نگرش سیاسی را تبیین کردند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که طنز سیاسی در فضای مجازی ابزاری مؤثر برای بازنمایی دیدگاه‌های انتقادی، تسهیل کنشگری نمادین و بازتعریف مشارکت سیاسی غیررسمی میان جوانان است.