هدف اصلی این پژوهش، بررسی تأثیر انگیزه درونی و پاداش‌های بیرونی بر عملکرد محیطی کارکنان با تأکید بر نقش میانجی رفتارهای سبز مرتبط با وظایف و رفتارهای داوطلبانه سبز در بیمارستان‌های دولتی شهر تهران است. این تحقیق، از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی-تحلیلی با رویکرد علی بوده و به صورت پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل 3500 نفر از کارکنان بخش اداری بیمارستان‌های دولتی شهر تهران می‌باشد که نمونه‌ای به تعداد 384 نفر، با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شده است. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه استاندارد لیکوات و همکاران (۲۰۲۴) بوده که روایی آن به صورت صوری و با تحلیل عاملی و شاخص KMO تأیید شده است. همچنین پایایی پرسشنامه با ضریب آلفای کرونباخ ۰٫۹۵۷ مورد تأیید قرار گرفت. در تحلیل داده‌ها، از روش‌های آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شده است؛ تحلیل‌های توصیفی با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۱ و تحلیل‌های استنباطی و آزمون فرضیه‌ها با استفاده از معادلات ساختاری و نرم‌افزار LISREL 8.8 انجام گردید. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که پاداش‌های بیرونی و انگیزه درونی هر دو تأثیر معناداری بر عملکرد محیطی کارکنان دارند. همچنین، انگیزه درونی به طور قابل توجهی بر رفتارهای سبز مرتبط با وظایف و رفتارهای داوطلبانه سبز اثرگذار است و این رفتارهای سبز نیز به نوبه خود نقش میانجی مؤثری در بهبود عملکرد محیطی کارکنان ایفا می‌کنند. علاوه بر این، پاداش‌های بیرونی نیز تأثیر معناداری بر هر دو نوع رفتارهای سبز دارند