هدف اصلی این پژوهش، بررسی تأثیر برندسازی کارفرما بر عملکرد سازمانی و ارتباطات بین‌بخشی با نقش میانجی تعهد سازمانی، وفاداری به برند کارفرما و حفظ کارکنان در بانک‌های خصوصی شهر تهران است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و به شیوه پیمایشی و با رویکرد علّی انجام شده است. جامعه آماری شامل کارکنان بانک‌های خصوصی شهر تهران می‌باشد و نمونه‌ای به حجم 348 نفر با استفاده از فرمول کوکران و به روش تصادفی ساده به شیوه نسبتی انتخاب گردیده است. جهت گردآوری داده‌های اولیه، از پرسشنامه استاندارد استفاده شده است. روایی ابزار به‌صورت صوری و از طریق تحلیل عاملی تأیید گردید و پایایی آن نیز با ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها، از آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شد؛ به‌طوری‌که تحلیل‌های توصیفی با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۱ و آزمون فرضیه‌ها از طریق مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار LISREL نسخه 8.8 انجام شد. نتایج به‌دست‌آمده از تحلیل مسیر نشان می‌دهد که برندسازی کارفرما تأثیر معناداری بر تعهد سازمانی، وفاداری به برند کارفرما و حفظ کارکنان دارد. همچنین، تعهد سازمانی تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد سازمانی و ارتباطات بین‌بخشی نشان داد. از سوی دیگر، وفاداری به برند کارفرما نیز بر عملکرد سازمانی و ارتباطات بین‌بخشی تأثیرگذار بوده و حفظ کارکنان نیز تأثیر معناداری بر این دو متغیر وابسته دارد.